“Als een koe in een wei vol stieren: ik voelde mij ongemakkelijk” – Reliwerk Best NYC Escorts/ Manhattan Escorts girllookup.com Long Island Escorts

Interviews no image

Gepubliceerd op 29 mei 2012

“Als een koe in een wei vol stieren: ik voelde mij ongemakkelijk”

Regelmatig legt de redactie van Reliwerk enkele vragen voor aan een reliprof. Vandaag wordt geinterviewd: Judith Cooiman-Bouma, sinds haar benoeming in januari 2011 de eerste vrouwelijke predikant binnen de Nederlands Gereformeerde Kerken (NGK).

Door: Robert Reijns

U bent genomineerd voor de Theologie Podiumprijs. Hoe belangrijk vindt u het voor uzelf en de Nederlands Gereformeerde Kerken om die prijs in de wacht te slepen?
“Helemaal niet belangrijk, zeker niet voor mijzelf. Ik kreeg het bericht over mijn nominatie via e-mail, terwijl ik aan het skypen was met mijn zus op Curaçao. Ik las haar het bericht voor met een lach. Even dacht ik dat het een grap was. Dit had ik niet zien aankomen. Natuurlijk was ik ook een beetje vereerd, maar dat gevoel vond ik eigenlijk misplaatst want ik geloof niet dat ik de nominatie verdiend heb. Als ik de lijst met genomineerden bekijk, dan zie ik 9 mensen die iets gepresteerd hebben de afgelopen jaren. Die veel publiceren, die hun ideeën de wereld insturen. Mijn naam is af en toe in kranten verschenen, maar enkel en alleen vanwege de combinatie van predikant, vrouw en lid van de NGK zijn.
Mocht ik onverhoopt toch de prijs in de wacht slepen, dan zou ik dat wel leuk vinden voor de kerk. Niet alleen voor de NGK, maar de kerk in het algemeen. De theologie, zoals deze aan bod kwam op de vorige Nacht van de theologie, lijkt steeds minder binding te hebben met de kerk. Of de kerk met de theologie. Misschien klinkt dat onlogisch, maar zo voelde het wel voor mij. Het zou goed zijn als die twee partijen weer meer met elkaar in gesprek zouden komen.”

Ten opzichte van voorgaande jaren is het aantal predikanten en vacatures binnen de NGK gelijk gebleven: in de regio Noord-Nederland gedaald, in provincie Utrecht gegroeid. Is het mogelijk dat een toenemend aantal vrouwelijke dominees nog meer ‘leven in de brouwerij’ van de NGK zal brengen?
“Sinds mijn benoeming in januari 2011 zijn er nog geen nieuwe vrouwelijke predikanten bijgekomen. Bij de Nederlands Gereformeerde Predikantenopleiding (NGP) zijn wel vrouwelijke studenten aangesloten en daar ben ik blij om, aangezien ik lange tijd de enige vrouwelijke student bij de NGP was. In Utrecht, waar ik aan de universiteit studeerde, was het aantal vrouwen ongeveer gelijk aan het aantal mannen.
Het aantal predikanten en vacatures is nu dan misschien gelijk gebleven, maar de komende jaren gaan er veel collega’s met emeritaat en er komen niet veel nieuwe collega’s bij. De situatie lijkt nu rooskleurig, maar wordt binnenkort wellicht zorgelijk. Schijn bedriegt. Of meer vrouwen op de kansel meer leden zal opleveren, daar wil ik niet over speculeren. Daar gaat het niet om in de kerk. Je wilt dat mensen getroffen worden door het evangelie, niet door de dame of heer die de boodschap brengt. Toch zou ik het erg leuk vinden als er meer vrouwelijke predikanten bij zouden komen. De man/vrouw-verhouding op landelijke dagen is niet bepaald in balans. Een paar maanden geleden was er een studiedag voor NGK-predikanten. Ik zat daar tussen 40 mannen. Dat voelde onnatuurlijk. Als een koe in een wei vol stieren. Jarenlang is er in onze kerken gediscussieerd of we vrouwen wel konden toelaten op de kansel. Ik denk dat het goed is dat zowel mannen als vrouwen actief zijn in de kerk. God schiep de mens als man en vrouw. De wisselwerking tussen beiden is vruchtbaar, letterlijk en figuurlijk.”

Voelt u zich in het ambt serieus genomen door gelovigen? En: hoe gevoelig ligt het vrouwelijke predikantschap nog in Nederlandse Gereformeerde Kerken?
“Ik voel mij zeker serieus genomen door gelovigen. Ook door gelovigen die niet blij zijn met mijn keuze om predikant te worden. Ik kom in het land af en toe mensen tegen die fel tegen de vrouw in het ambt zijn: meestal buiten de NGK. Laatst nog zat ik een uur in het programma ‘Heilige huisjes’ van GrootNieuwsRadio. Aan het eind van het programma belde een man naar de studio en hij had kritische vragen, aan de hand van de bekende zwijgteksten uit de Bijbel. Ik ga graag met zo iemand in gesprek. Ik neem ook hem serieus. Iemand serieus nemen, betekent niet dat je het altijd eens bent met zijn/haar standpunten.
Binnen de NGK ligt het onderwerp naar mijn idee niet meer zo gevoelig. Het ambt is opengesteld, maar de toepassing van dit besluit is in de vrijheid van de plaatselijke kerken gelaten. Dat betekent dat ik lang niet overal mag preken. Maar waar ik kom, word ik gewaardeerd. In gemeentes waar ik voor het eerst kom, ben ik vaak de eerste vrouw op de kansel. Dat is voor een gemeente heel wat. Je kunt de spanning en de verwachting soms letterlijk voelen als je de kansel beklimt. Mensen luisteren die eerste keer toch anders. Dat legt wel een druk om mijn schouders. Het moet wel goed zijn. Maar ja, het moet altijd goed zijn, ook een tweede en een derde keer.”

Wat is uw boodschap aan vrouwen die twijfelen of zij voor het predikantschap binnen de NGK willen kiezen?
“Studenten mogen altijd langskomen voor een gesprek over hun twijfels en vragen. Maar twijfel heeft lang niet altijd te maken met het vrouw- (of man-) zijn te maken. Dat gaat meer over roeping. Angst voor de druk, de eenzaamheid, de verantwoordelijkheid en meer van die grote dingen. Over alles valt te praten. En veel dingen kun je zelf ervaren tijdens een stage. De twijfel verdwijnt misschien nooit helemaal. Kun je het werk aan? Ben je geschikt voor het ambt? Je mag erop vertrouwen dat God je de juiste weg zal wijzen. En als je een beetje onzeker blijft, dan geeft dat niet. De kerkgeschiedenis kent genoeg mensen die heel zeker van zichzelf waren en dat waren niet altijd de prettigste mensen in de omgang. Twijfel kan ook een teken van nederigheid zijn. Durf te twijfelen en durf te geloven.”

Hoe eenvoudig is het voor jonge, afgestudeerde studenten van de Nederlands Gereformeerde Predikantenopleiding (NGP) om als predikant dienstbaar te worden gesteld? En: welk advies zou u hen willen meegeven voor het vinden van een baan op het gebied van theologie en godsdienst?
“Wat mijzelf betreft: ik had al een beroep vanuit Zeist ontvangen voordat ik was afgestudeerd aan de NGP, dus in mijn geval was het niet lastig. Ook Mark Rietkerk, onlangs bevestigd in Zoetermeer, was al van een plaats verzekerd voordat hij aan de kerkelijke opleiding begon. Maar dat geldt helaas niet voor iedereen. Kijk je in het informatieboekje van de NGK van dit jaar, dan zie je onder het kopje ‘beroepbaar’ een aantal namen staan die daar al een aantal jaren staan. Hoe dat kan begrijp ik niet, zeker niet als je weet dat er in onze kerken 18 vacatures zijn en er de komende jaren meer bij zullen komen.
Natuurlijk zijn er ook banen te vinden buiten de kerk. Soms zie ik namen van medestudenten uit Utrecht voorbijkomen in de religie en filosofie-pagina van Trouw. Die hebben hun weg gevonden in de journalistieke wereld. Anderen zijn het onderwijs in gegaan of hebben een promotieplaats gevonden. Als wetenschappelijk theoloog, zonder kerkelijke opleiding, lijkt het me moeilijk een plek te vinden, maar de creatieve geesten vinden altijd hun weg.”

Robert Reijns is cultureel antropoloog en o.a. werkzaam voor Nieuwwij.nl




Back to Top ↑

Frilco Philippines Corporation Hazardous Waste Transport Laguna clickonetic best photobooth photo-coverage laguna Free themes elementor pro web services web development