"Ik voel me vaak in een rijdende trein zitten" - Reliwerk

Interviews no image

Gepubliceerd op 28 september 2014

“Ik voel me vaak in een rijdende trein zitten”

aartmakRegelmatig legt Reliwerk een aantal vragen voor aan een reli-professional. Vandaag wordt geïnterviewd: Aart Mak, predikant.

Door: Greco Idema

Op Twitter geef je aan dat je ‘Predikant, schrijver, spreker’ bent. Kun je geen keuze maken of…?
“Ik kan inderdaad geen keuze maken in wat ik nu het liefste doe. Het schrijven en al schrijvend nieuwe inzichten krijgen, het vinden van beeldtaal, het wikken en wegen, schrijven en schrappen is verrukkelijk. En evengoed het spreken. Meestal uit mijn hoofd. En als het dan gaat vloeien, heen en weer, alsof ik zelf ook luister als ik spreek… dat is iets heel wonderlijks. En als predikant het luisteren, in en achter de woorden, op zoek naar de kern. En de herkenning, ook al zit ik in de rol van begeleider. Nee, daarin kan ik niet kiezen.”

Je bent als predikant verbonden aan Kerk Zonder Grenzen. Wat doet Kerk Zonder Grenzen? 

“Kerk Zonder Grenzen is een stichting die aan radio doet en inmiddels allerlei andere activiteiten heeft ontwikkeld, bedoeld om open verbindingen te leggen tussen christelijke traditie en huidige tijd. Kerk Zonder Grenzen is, zoals een bestuurslid altijd zegt, een onmogelijke naam. Een kerk is juist wel begrensd. Maar ooit kozen mijn voorgangers deze naam om aan te geven hoe de radio door alle muren heen thuis bij mensen komt. Nu zie ik deze naam als aanduiding van wat in het voetbal ‘tussen de linies voetballen’ heet. Verbindingsofficier. Daar zijn waar anderen niet komen, bij mensen, in situaties waar geen kerk of officieel geloof maar wel spiritualiteit of alleen verlangen daarnaar aanwezig is. Wat mij betreft zou elke kerk echt en inhoudelijk de deuren open moeten gooien en bijvoorbeeld Huis van Waarden gaan heten.”

Wat vind je het leukste aan je werk bij ‘Kerk zonder grenzen’?
“Leuk is de kans om te experimenteren. Met projecten als Tuimeltekst en MomenTaal. Tuimelteksten is onze manier om via de sociale media elke dag een zinnige en prikkelende tekst door te geven. MomenTaal gaat over ons aanbod op de markt van rituelen.
Op allerlei manieren word ik betrokken bij lief en vooral leed van mensen. Het woord leuk verdiept zich dan tot een besef van weten dat dit het is wat ik wil doen. Het past. Mijn leven klopt. En dan toch ook weer de verbazing en zelfs bevreemding. Wat gebeurt er nu? De tijdgeest, de cultuur, de onderstromen. Steeds wisselt het uitzicht. Ik voel me vaak in een rijdende trein zitten. Het gaat er dus om steeds weer nieuwe woorden en vormen te vinden om wat ik zie en wat mij raakt even vast te leggen.”

Je bent ook één van de bedenkers van Tuimelteksten. Hoe gaat het met de Tuimelteksten?
“Tuimelteksten draait goed. Leuke redactie. Er kunnen altijd nog mensen bij. Op afstand doet ook een aantal mensen mee. De teksten die we maken zijn soms adembenemend mooi, vind ik. Het is levenswijsheid met diepgang in een notendop. Spiritualiteit zonder het zo te noemen. We zijn nu in een fase gekomen dat we gaan kijken naar koppelingen. Wat mij betreft gaan allerlei mensen her en der in Huizen van Waarden spreken over een Tuimeltekst.”

Je hebt het er nu al een paar keer over gehad. Maar wat bedoel je met Huizen van Waarden?
“Dat zijn plekken waar mensen de tijd nemen om na te denken over dit bestaan, zonder opgezette structuren, manieren van geloven en vaste antwoorden.”

Wat is de beste Tuimeltekst van dit jaar?

“De beste? Oef, moeilijk. Vooruit deze: ‘Donkere wolken pakken we samen’.”

Over een paar jaar ben je 65. Hoe groot is de kans dat je op en na je 65ste toch doorgaat met waar je nu mee bezig bent?
“Ha, leuke vraag. Ik moet er niet aan denken dat ik zou stoppen met wat ik zo graag doe. Maar wel anders, meer op mijn eigen manier en hopelijk wat doordachter omdat er meer tijd is. Tegelijk zou ik ook de eerste zijn die mij niet meer meng in zaken waarin anderen mijns inziens de tijdgeest beter aanvoelen en betere ideeën hebben. Ik zie wel! Een aardige recente Tuimeltekst die hierover gaat, is: ‘Morgen ga ik leven in het nu.’ En de allerbeste Tuimeltekst blijft – hoewel moeilijk om te kiezen: ‘Piekeren is de verkeerde kant op fantaseren.’”

Greco Idema is hoofdredacteur van Reliwerk

Reacties




Back to Top ↑