Interviews

Gepubliceerd op 17 januari 2018

De droom van… Vallery Linger

Waar droom je van als reli-professional? Wat wil je ontzettend graag realiseren in kerk, moskee of in een andere religieuze setting?

Deze week de droom van Vallery Linger. Vallery (1987, Suriname) is student theologie aan de ETF in Leuven, jongerencoach en initiatiefnemer van stichting Jozef. Bij stichting Jozef ontwikkelt ze projecten om de jongeren te ondersteunen op drie gebieden; onderwijs, werkgelegenheid en persoonlijke ontwikkeling. In deze projecten speelt zingeving een grote rol.

Over haar droom vertelt Vallery:
“Het valt mij in het werkveld op dat kerken het nog lastig vinden om met de groep ex-gedetineerden om te gaan. Er zijn veel diaconale initiatieven waarbij gemeenteleden de PI’s in gaan maar aan de andere kant is het moeilijk voor ex-gedetineerden te integreren in de ‘standaard’ geloofsgemeenschappen zonder dat zij toch als die ‘ex-gedetineerden’ worden gezien.

Er heerst helaas nog veel wantrouwen jegens deze groep. Wij durven het als kerk niet te zeggen omdat dit uiteraard tegen onze christelijke normen en waarden ingaat. Maar eigenlijk zitten wij niet zo op deze groep te wachten in ons zondagse kerkbezoek.
 
Ik vind dit jammer omdat de kern van het evangelie genade is. Daarnaast geloof ik dat een ieder recht heeft op nieuwe kansen. Of het nou 1 of 10 zijn. Ik leef vanuit de overtuiging dat ik genade heb ontvangen (op wat voor manier dan ook) en God op dezelfde genade schenkt aan een gedetineerde of ex-gedetineerde. Iedereen maakt keuzes, vanuit jezelf, de situatie waarin jij je op dat moment begeeft, de opvoeding die je hebt gehad of wat dan ook. Ik leef daarom vanuit het besef dat ook ik misschien wel op die plek terecht had kunnen komen. De reden dat ik niet in detentie zit, is niet omdat ik zo’n goed mens ben maar omdat ik de genade van God heb ontvangen om zo’n keuze niet te hoeven maken. 
 
Ik droom van een kerk of geloofsgemeenschap die vanuit dat beseft leeft. Een die met ex-gedetineerden in gesprek gaat. Wat hen beweegt, waar zij van dromen, hoe zij opnieuw willen beginnen. Ik droom van een kerk waar wij niet kijken naar wat de persoon heeft gedaan, of de keuzes die hij/zij in het leven heeft gemaakt. Maar wie de persoon is, in zijn of haar ogen maar ook door Gods ogen. Zodat wij door iemand op te vangen, de liefde van Christus zichtbaar kunnen maken.”

Reacties




Back to Top ↑