Op 1 maart 2019 verdedigt Henriëtte Beurmanjer ( Promotie Henriëtte Beurmanjer over bibliodans als methode voor spirituele vorming - Reliwerk

Actueel

Gepubliceerd op 4 februari 2019

Promotie Henriëtte Beurmanjer over bibliodans als methode voor spirituele vorming

Op 1 maart 2019 verdedigt Henriëtte Beurmanjer (Filosofie- en Religiewetenschappen) haar proefschrift Tango met God? Een theoretische verheldering van bibliodans als methode voor spirituele vorming in het Academiegebouw.

Bibliodans is een vorm van geïmproviseerd dansen naar aanleiding van teksten uit de Bijbelse traditie. Beurmanjer gaat in haar onderzoek in op de aard van de spirituele vorming in bibliodansprogramma’s. Zij beschrijft haar professionele praktijk als bibliodans-begeleider, maakt haar visie op tekst, dans en spirituele vorming expliciet en verheldert beiden met theorievorming uit literaire -, danswetenschap en spiritualiteitstudies. Hierop volgt een theologische reflectie.

Bibliodans
Bibliodans is een vorm van mystagogie waarin dansers ingewijd worden in het spanningsveld tussen Bijbelse en holistische spiritualiteit. Deelnemers zoeken een ‘lijfelijke hang naar het goddelijke’ en autonomie-in-relatie tot Bijbelse traditie en godheid.

Lectio divina
Bibliodans is een vorm van lectio divina. Zij krijgen de mogelijkheid Bijbelse teksten op eigen wijze in dans te verbeelden. Op basis van hun ervaring in de dans kunnen zij een dialoog aangaan met de tekst over hun omgang met zichzelf, met anderen en met God. Deze kan uitlopen op een gebed.

Spirituele oefening
Bibliodans is een vorm van het doen van geestelijke oefeningen. Door aandachtig en improviserend te dansen oefenen deelnemers zich in contemplatie in actie, vierende ascese en openheid voor het onvoorziene. Zij kunnen zichzelf ervaren als een lichamelijk-zelf-in-relatie-tot-God-die-op-lichamelijke-wijze-ervaren-kan-worden. Tegelijkertijd oefenen zij het besef dat beelden van God en zichzelf-in-relatie-tot-God steeds weer in beweging komen. Bibliodans is een vorm van kataphatisch mediteren met apophatische trekken.

Perichoresis
In bibliodans krijgt het als ‘geestelijk’ beschouwde theologische begrip perichoresis lichamelijk gestalte. Het duidt op momenten waarop de deelnemers in de dans een beweging van God uit ervaren. Het gaat om momenten van genade waarvoor de dansers werken, maar die zij niet kunnen organiseren.

Bron: UU

Reacties




Back to Top ↑